2026/16 - Murphy's Law in Gardening

 We Dutch don't have an equivalent of Murphy's Law. We do have the saying 'an accident sits in a small corner' (yeah, I know, ponder on that for a while), but having one thing go wrong, and then the rest will go to pot...nope. And yet that is exactly what happened to me this week.

The day started very well. I had planned to go mow my grass paths in Hunky Dory for the first time this year, so had thought to recharge the battery for the trimmer. Preparation is all, right? It would not be the first time that it died on me within a few minutes. Nor the second time, come to that.

So. Freshly charged trimmer, no need to go home again (no electricity on our allotment).

I got as far as my rocking chair, so let's say I had trimmed merrily away for...two minutes? And with a whrrrrrr sound my spool was empty. Now this means a car ride to the next village, to get a full spool plus the strong hands of a guy in the farming equipment shop, as my artrosis fingers will not get the bloody thing undone.

Always looking for the bright side (whilst fuming), will you just look at my Kiwi, which has survived the transplant and the frost?!

The struggling Honeysuckle next to it is sort of alive...but I will have to do something about it. Anyway, I'm hoping the Kiwi will solve the problem for me and cover that fence.

Meanwhile the second thing that could go wrong had already done so. The latest storm (two weeks in a row) had again blown down one of my obelisks, and this time had destroyed the Latyrus it had spared the first time.

In the greenhouse my Rettich had grown well. But so had Monster (read post 15), now totally covering my newly planted Broccoli completely.

I dug up the Broccoli and moved them to a new, better, place. Did I pull out Monster, you ask? I did not. It is about to burst into flower. I know...I'm a pussy.

The bee on the Wallflower was in my balcony garden, totally off topic, but so sweet.

Anyway. I removed the algae from the frog pond, did some other small jobs and then prepared one of my tin beds for the wildflower patch I have decided to grow there.

In the one there are some Tulips, and a mass of just about to come up Monarda.

In the second there is my beloved Desdemona Rose, and there used to be a huge Fennel for three years, but that had blown over by another storm, and passed away.

I had been given a few small bags of wildflower seed, by various people. My experience with these bags is that the result is disappointing. Hunky Dory is definitely 'wild', but mainly because of my tolerance for wild plants that blow in. Wild plants that I sow...hardly ever come up. They are out competed by the real wild ones.

So this time, I decided to give it a go in this bed. If the wildflowers are yet again a disaster, I can always plant something else in it. This soil will not turn into concrete. There are some perennial Nettles and Asters in there, but they can stay.

I promised you my orange Broom. It has been cold this last week, so it has not got very far, but you get the picture. Bear with me, there will be better photos soon. 

The same applies to the Apple blossom. Just about to really show. I pruned very brutally, so I am pleased 3 out of my 4 trees are showing blossoms.

My willow branch planter is falling apart, a total waste of money, but the Raspberry in there is looking good. And that Artichoke, which had been devastated by an autumn storm, is happily doing its best to dominate that corner of the garden again.

Anyway, back to that trimmer and effing Murphy! I got a new spool attached by a nice guy in Oostvoorne, and when I started trimming the grass it broke within the first 5 minutes. This time I swore at it, loudly, and repaired it with duct tape. Sod you, Murphy, you will not beat me!

Here is the proof that duct tape works.

Look me up at my website at Renée Grashoff Schrijft , where my latest blog tells you about the mysterious dicks that appeared all over Brielle on March 31st. Have a good weekend!

Renée Grashoff 

2026/15 - First Harvest!

 Well, sort of...I have been eating my own Endive all Winter...But now it was possible to harvest the first Rhubarb (recipe below), and that is a festive moment every year, as for me it means the start of the months of plenty.

Plenty of veggies, plenty of fruit, absolutely fabulous!

Also plenty of watering, plenty of battles with slugs, and plenty of tiny disappointments, as there are always those as well.

Still, today I was chuffed. The sun was shining, the storm had only blown over one of my obelisks, but it was fine and hurray, my resident mouse had not been able to get at my fresh batch of sown seeds.

I looked at my shiny, fresh Broccoli and Paksoi, and wondered at the huge plant that Really Likes my veg bed.

It works! Ha!

The first seedlings coming up are the Physaelia, which I have sown especially for my bees. The Candula and Wild Carrot are not showing yet.

Do you see that monster? It is a Ganzenbloem, or Glebonis coronaria. And no, I did not invite it to my veg patch, it gate crashed. Me being me (read: unable to banish a perfectly healthy plant that is full of flower buds), it can stay.

The first of my tulips. It is Tulipa 'Pallada'.

The rest are all still in bud. We've had a very chilly couple of weeks. Which is normal for this time of year. The citizens donning their shorts just because the sun is out, are MAD.

You can see by my garden they are. It is very much an early Spring garden. And the air is definitely chilly! I am still in my thick winter coat.

I pruned half of my Buddleias, still have to do the other half, and it is time I trim my grass paths as well.

Nothing says 'allotment' better than stakes waiting for the climbers, right? There are roses against these. The Broad Beans there last year were a disaster, so I will stick to flowery climbers.

Oh, by the way, here is my recipe for Rhubarb compote:

- as much Rhubarb as you like

- wash, then cut into 1cm thick slices

- add some water (some!)

- add some sugar (it's up to you how much...I try to be careful with the stuff)

- add a small handful of dried fruit (to make up for the sugar)

- boil, then simmer until all the Rhubarb is soft

- add cinnamon if you like that

This time I used some raisins, cranberries and apricots. It will keep in the fridge for a couple of days, but in my house it never lasts that long!

Oh...you'll have noticed I am a very nonchalant cook! Meaning I assume you know the basics, and know something about measurements. Mind you, people that eat my food are always extremely happy to do so.

This, for instance, I prepared to share at our April 1st celebration, to commemorate the town's liberation from the Spanish oppressor in 1572.

Many Brielle residents dress in 1572 garb, and re-enact a battle between the Spaniards and the Gueux (Geuzen), ending with the public hanging of the Spanish commander, but mainly it is a great day to eat and drink and be merry with your neighbours. I think it is great!

This golden retriever sat in that window for hours! It watched the parade, but mostly it watched his human having snacks on the pavement below.

Two of my friends and me, eating my wraps. It is tradition to 'chalk' the windows in the night of March 31st, keeping out of reach of the police, as it is forbidden, but that's the fun of it. Traditionally the young would write funny local political statements, but lately it has turned to personal stuff. For example, on this window, which belongs to my friend who was a teacher, it reads 'learn your sums'. But I also saw so many dicks, visibly drawn by the same hand! I swear, there is some young man in our town who is extremely frustrated, poor guy.

This is it for this week. Have a good weekend!

You can access my website by this link Renée Grashoff Schrijft

Renée Grashoff 

189 - De kas

 In eerste instantie was ik superblij met mijn grote (6x10m) kas, drie jaar geleden. Een droom kwam zomaar opeens uit.

De erfenis van mijn voorganger

Rommelen met planten deed ik al zo'n 40 jaar, maar een kas is geweldig.

Ik plukte de groenten die mijn voorganger had achtergelaten en waste ijverig de groen geworden witkalk van de ramen in de winter. Terwijl de ene na de andere storm over het dak gierde, zette ik de hele kas vol met zaaibakken, om in het voorjaar het oude aardappelveld vol te kunnen zetten met planten. Met wisselend succes, want ik bleek krakers te hebben, die erg blij waren met de gratis maaltijden die ze bij mij konden halen. Het duurde even voordat ik doorhad waarom sommig zaaigoed niet opkwam. 

Muizen! 🐀🐀🐀🐀🐀

Maart 2022

Gelukkig bleef er genoeg over om buiten te planten.

Het tweede jaar (2023) was er blijkbaar een voedseltekort buiten, want binnen in de kas haalden 'ze' tot twee keer toe àlle stekpotjes leeg. De sla en snijbiet in de bedden lieten ze met rust, en de tomaten en paprikas smokkelde ik wijs geworden als plugs naar binnen.

Maar niet alleen de muizen deden vervelend, ook het onkruid werd een plaag. Mijn gewoonte is onkruid met de hand te wieden, maar omdat ik máánden last had van mijn rug, gebruikte ik nu de schoffel. Geen beginnen aan. Ik gebruik geen gif, en afdekken met karton werkte niet, dat spul kwam er gewoon doorheen. Gèk werd ik ervan! 

De boosdoener was een klaverachtig plantje, best schattig, met donkergele bloemetjes, dat zich vermeerdert door het meters ver wegschieten van piepklein zwart zaad. Oxalis corniculata, oftewel gehoornde klaverzuring. En niet alleen schiet deze wolf in schaapskleren zaad weg, het miniemste stukje wortel dat je laat zitten, groeit uit tot een nieuwe plant. Ik had het nog niet weg of de volgende dag (niet overdreven!) was het alweer terug.

Dit vroeg om drastische maatregelen! Nee, géén Roundup, dat helaas nog steeds verkocht mag worden. 

De klaverzuring in volle 'glorie'

Eerst wieden, alweer, zucht. Dan worteldoek erop, vastgezet met krammen. En dan later kweken in bakken op stahoogte, om te proberen èn mijn rugpijn èn het onkruid beheersbaar te houden.

Op de dag die ik, na dagenlange regen, uitkoos om nogmaals te wieden en worteldoek te leggen, brak onverwacht de zon door en liep het zweet me al snel in de ogen. Nadat ik drie padden had ontmoet die voor me uit vluchtten, gaf ik het op. De volgende dag begon ik al om 09.00, dat was beter. Het kostte me 2 uur, maar toen had ik èn alles schoon èn de padden helpen verhuizen naar een nieuwe plek bij de kikkerpoel. Ik hoopte dat ze elkaar daar niet de tent uit vochten, maar misschien vonden ze het wel gezellig.

De van Oxalis ontdane kas begin juli 2024

Inmiddels ligt er bijna over de gehele vloer Frans boomschors, wat er al beter uitziet dan dat lelijke worteldoek. Maar: die klaverzuring komt aan de randen en potdorie soms dóór worteldoek en schors heen gewoon op hoor, dus blijven uittrekken!

Toevallig zag ik afgelopen week bij Gardener's World een item over een prachtige organische tuin ergens op een landgoed, waar ze ook een probleem hadden met Oxalis corniculata. Geheel afgraven en de grond zeven, was het devies. Help! Daarover heeft mijn hernia onmiddellijk een veto uitgesproken.

Dit was in April 2022, toen de Oxalis nog min of meer beheersbaar was. Afijn, het geeft me iets te doen de komende slecht weer maanden. Tralalalala. Ik ben nog stééds blij met mijn kas hoor.

Ik wens je een heerlijk weekend.

Renée 

161 - Blue skies! And Rainstorms, duh!

 Zondagmiddag, in Ouddorp, struikelde ik bijna over de honderden vuurwantsen die onder een Loniceraheg een rave hielden. Of misschien kan ik beter orgie zeggen, want er werd heel wat afgepaard.

Pyrrhocoridae

Die plantenetende wantsen heb ik zelf ook, in mijn tuin, en dan ben ik opgetogen wanneer ik er twee zie. Dus dit was even een reality check! Ik moet er toch niet aan denken dat ze hun orgies van Goeree naar Hunky Dory verplaatsen. Zó leuk vind ik ze dan toch ook weer niet!

Tegelijkertijd was ik zo blij dat alles weer bijkomt van die eindeloze regen, inclusief mezelf. De bloembollenvelden op Goeree lagen er prachtig bij, de molen De Hoop draaide, de Vlaamse motorclub had hun motoren weer uit de mottenballen gehaald, kortom: doeoeoeiiiii, winter!

Alweer bijna de laatste.

En oh, oh, oh, wat valt het dan weer tegen als het net op de middag die ik voor gras maaien heb gereserveerd keihard begint te regenen bij de ook al loeiharde wind die er de hele dag al stond...

Maar goed, gemaaid heb ik, dat getuigen mijn trillende armspieren ook. Die trimmer is een uitkomst, maar best zwaar. Het knapt wel lekker op altijd. Niet gemillimeterd keurig recht, maar gewoon 5 cm hoog schots en scheef kort, het moet wel bij me blijven passen natuurlijk.

De Brem's gouden week

   Mijn Brem stond te stralen, maar geen hommel te zien helaas, die kunnen niet tegen die wind op.

   En de appelbomen staan in de bloei, óók de gekortwiekte, dus ik ben benieuwd of ik tòch appels kan verwachten.

  Ik heb ook een begin gemaakt met het  opnieuw met de hand wieden van de kas. Mijn geschoffel heeft tot mijn frustratie tot alleen maar meer onkruid geleid, gek word ik ervan. Ik ruk er nu zoveel mogelijk van die troep uit en ben dan van plan er worteldoek op te leggen, in de hoop dat die onkruidwortels dan echt doodgaan. En dan timmer ik verhoogde bakken bovenop het worteldoek, want ik ben het zát.

Bergenia en Tulpen

Tja, principieel weigeren onkruidverdelger te gebruiken, heeft zo zijn keerzijde.

Er zijn ook wat succesjes te vermelden hoor. De bollen, waarvan ik bang was dat ze door al dat vocht weggerot zouden zijn, staan door de hele tuin te stralen. Soms in onbedoeld spetterende kleurcombinaties zoals op de foto rechts (ik had daar toch witte tulpen gepoot? Blijkbaar niet), maar meestal heel erg mooi.

Tulpen en Vingerhoedskruid

   

Thuis, op het balkon, komen voorzichtig ook weer meer planten op.

Vooral de Spirea ziet er veelbelovend uit met veel uitlopers, maar vanuit mijn luie stoel zie ik bijvoorbeeld ook dat de iele paarse Clematis zich al 2 m hoog door de trellis heeft geslingerd. Tot nu toe heb ik niet veel geluk met mijn Clematissen in de tuin, dus deze koester ik, ookal gaf ze verleden zomer maar 5 bloemen. En...al mijn goede voornemens ten spijt heb ik op de Lidl plantjesmarkt een tray gemixte tomaten aangeschaft die nu al op het balkon staan. Vóór 15 mei...ik lijk wel gek. Volgende week krijgen we sneeuw, toch? Dan haal ik ze wel naar binnen. Maar ja: krijg mij maar eens langs een plantenmarkt zonder dat ik wat koop...dan moet je me toch echt blinddoeken en knevelen.

Ik wens je een fijn groen weekend.