2026/16 - Murphy's Law in Gardening

 We Dutch don't have an equivalent of Murphy's Law. We do have the saying 'an accident sits in a small corner' (yeah, I know, ponder on that for a while), but having one thing go wrong, and then the rest will go to pot...nope. And yet that is exactly what happened to me this week.

The day started very well. I had planned to go mow my grass paths in Hunky Dory for the first time this year, so had thought to recharge the battery for the trimmer. Preparation is all, right? It would not be the first time that it died on me within a few minutes. Nor the second time, come to that.

So. Freshly charged trimmer, no need to go home again (no electricity on our allotment).

I got as far as my rocking chair, so let's say I had trimmed merrily away for...two minutes? And with a whrrrrrr sound my spool was empty. Now this means a car ride to the next village, to get a full spool plus the strong hands of a guy in the farming equipment shop, as my artrosis fingers will not get the bloody thing undone.

Always looking for the bright side (whilst fuming), will you just look at my Kiwi, which has survived the transplant and the frost?!

The struggling Honeysuckle next to it is sort of alive...but I will have to do something about it. Anyway, I'm hoping the Kiwi will solve the problem for me and cover that fence.

Meanwhile the second thing that could go wrong had already done so. The latest storm (two weeks in a row) had again blown down one of my obelisks, and this time had destroyed the Latyrus it had spared the first time.

In the greenhouse my Rettich had grown well. But so had Monster (read post 15), now totally covering my newly planted Broccoli completely.

I dug up the Broccoli and moved them to a new, better, place. Did I pull out Monster, you ask? I did not. It is about to burst into flower. I know...I'm a pussy.

The bee on the Wallflower was in my balcony garden, totally off topic, but so sweet.

Anyway. I removed the algae from the frog pond, did some other small jobs and then prepared one of my tin beds for the wildflower patch I have decided to grow there.

In the one there are some Tulips, and a mass of just about to come up Monarda.

In the second there is my beloved Desdemona Rose, and there used to be a huge Fennel for three years, but that had blown over by another storm, and passed away.

I had been given a few small bags of wildflower seed, by various people. My experience with these bags is that the result is disappointing. Hunky Dory is definitely 'wild', but mainly because of my tolerance for wild plants that blow in. Wild plants that I sow...hardly ever come up. They are out competed by the real wild ones.

So this time, I decided to give it a go in this bed. If the wildflowers are yet again a disaster, I can always plant something else in it. This soil will not turn into concrete. There are some perennial Nettles and Asters in there, but they can stay.

I promised you my orange Broom. It has been cold this last week, so it has not got very far, but you get the picture. Bear with me, there will be better photos soon. 

The same applies to the Apple blossom. Just about to really show. I pruned very brutally, so I am pleased 3 out of my 4 trees are showing blossoms.

My willow branch planter is falling apart, a total waste of money, but the Raspberry in there is looking good. And that Artichoke, which had been devastated by an autumn storm, is happily doing its best to dominate that corner of the garden again.

Anyway, back to that trimmer and effing Murphy! I got a new spool attached by a nice guy in Oostvoorne, and when I started trimming the grass it broke within the first 5 minutes. This time I swore at it, loudly, and repaired it with duct tape. Sod you, Murphy, you will not beat me!

Here is the proof that duct tape works.

Look me up at my website at Renée Grashoff Schrijft , where my latest blog tells you about the mysterious dicks that appeared all over Brielle on March 31st. Have a good weekend!

Renée Grashoff 

49 - Murphy op bezoek

 Britten hebben een favoriete kwelgeest: Murphy.

Murphy was in mijn verbeelding een kwaadaardige Leprechaun. Maar oorspronkelijk was Murphy een Amerikaanse ruimtevaartingenieur, belast met veiligheid, maar zijn wet (Murphy's Law) is een eigen leven gaan leiden en werd mij toen ik in Engeland woonde veelvuldig onder de neus gewreven. En dan in iets aangepaste vorm ( eigenlijk de wet van bedrog):

"Nothing is as easy as it looks. Everything takes longer than you expect. And if anything can go wrong, it will, at the worst possible moment"

Kort door de bocht: als je in een krakkemikkige boom klimt en die tak breekt, dan is de kans dat je in de sloot valt en ook je horloge verliest 100%.

Deze week kreeg ik helaas te maken met Murphy.  Het begon nog goed...

Buurman kwam langs toen hij me bezig zag in mijn kas en vertelde dat zijn gloednieuwe kas ontploft was. Wat??? Ik liep mee en zag dat zijn deur eruit geblazen was, het glas had meters ver gelegen en hij had wel dood kunnen zijn, gelukkig stond hij zelf net voor zijn schuur toen de klap kwam. Het kwam door de combinatie van luchtvochtigheid, luchtdruk en alles potdicht terwijl de temperatuur door de zon die dag enorm opgelopen was (en laat dat een les zijn, jongens en meisjes!). Geschrokken vroeg ik hem gelijk of hij wilde helpen mijn dakraam op een kier te zetten.

Phoe! Ramp afgewend! Dus wilde ik tevreden mijn nieuwe vijverfolie in de kikkerpoel leggen, daar was ik immers voor gekomen? Ik liep met folie en substraat in de kruiwagen naar het gat maar wacht! Zag ik daar een gemeen grijnzende tuinkabouter vanachter de composthoop van buuf naar me loeren? Was dat die Murphy niet? Mijn mooie gat met plantrichel bleek een ondiep uithollinkje in zompige klei. Weken van regen had de wanden doen instorten. En geloof me, zompige klei is loeizwaar. Een half uur later had ik weer een gat en nu ook een zere arm. Zucht! Okay. Folie.

Het aardige meisje bij Aralia had zich duidelijk vergist: ondanks ingeleverd touwtje met de doorsnede van mijn gat bleek ik 4x zoveel folie te hebben gekocht als nodig. Grom! Nou, ik hoef in elk geval niet bang te zijn dat de boel snel lek raakt. (Sod you, Murphy!) Substraat erin en 20 gieters water. En me dan realiseren dat ik vergeten was extra grond te kopen om de randen van de folie te bedekken. Komt nog wel. (SYM!)

Mijn tweede project die ochtend was het van 3 pallets en trellis bouwen van een prieeltje. Loodzwaar, die pallets, maar ik kreeg ze op hun plaats en ook de zware trellis als dak kreeg ik op zijn plek. Nu deed mijn hele lijf zeer. Maar toch happy naar de schuur voor hamer en grote spijkers. Waar ik dom met het gloednieuwe hangslot in mijn hand er achter kwam dat geen van mijn 8 sleutels aan mijn tuinsleutelbos erop paste. He? Hoe KAN dit? Verleden keer de nieuwe sleutel meteen aan de bos gedaan toch? Toch???

Ik hoorde Murphy gieren van de lach.

Tja. Thuis was die sleutel ook niet. Maandag maar weer naar de collega's van Maintenance, hopen dat ik een zware tang kan lenen, ofzo. Of hopen dat mijn schuurdeur eruit ploft...Hm. soms zit het mee, en soms hangt Murphy rond in je tuin!

Update: een tang helpt niet...slijptol is blijkbaar het toverwoord, oh kikkers op een fiets! Dus de pallets en trellis met touw aan elkaar gebonden als de goede padvinder die ik nooit geweest ben. Inmiddels ligt er aarde rond mijn poel en heb ik optimistisch (eigenwijs en misschien dom) campanula, narcissen en mijn zelfgezaaide digitalis geplant. We gaan het zien. Als Murphy maar weg blijft!

Meer over mijn tuinen op Instagram @songsmith2962