2026/15 - First Harvest!

 Well, sort of...I have been eating my own Endive all Winter...But now it was possible to harvest the first Rhubarb (recipe below), and that is a festive moment every year, as for me it means the start of the months of plenty.

Plenty of veggies, plenty of fruit, absolutely fabulous!

Also plenty of watering, plenty of battles with slugs, and plenty of tiny disappointments, as there are always those as well.

Still, today I was chuffed. The sun was shining, the storm had only blown over one of my obelisks, but it was fine and hurray, my resident mouse had not been able to get at my fresh batch of sown seeds.

I looked at my shiny, fresh Broccoli and Paksoi, and wondered at the huge plant that Really Likes my veg bed.

It works! Ha!

The first seedlings coming up are the Physaelia, which I have sown especially for my bees. The Candula and Wild Carrot are not showing yet.

Do you see that monster? It is a Ganzenbloem, or Glebonis coronaria. And no, I did not invite it to my veg patch, it gate crashed. Me being me (read: unable to banish a perfectly healthy plant that is full of flower buds), it can stay.

The first of my tulips. It is Tulipa 'Pallada'.

The rest are all still in bud. We've had a very chilly couple of weeks. Which is normal for this time of year. The citizens donning their shorts just because the sun is out, are MAD.

You can see by my garden they are. It is very much an early Spring garden. And the air is definitely chilly! I am still in my thick winter coat.

I pruned half of my Buddleias, still have to do the other half, and it is time I trim my grass paths as well.

Nothing says 'allotment' better than stakes waiting for the climbers, right? There are roses against these. The Broad Beans there last year were a disaster, so I will stick to flowery climbers.

Oh, by the way, here is my recipe for Rhubarb compote:

- as much Rhubarb as you like

- wash, then cut into 1cm thick slices

- add some water (some!)

- add some sugar (it's up to you how much...I try to be careful with the stuff)

- add a small handful of dried fruit (to make up for the sugar)

- boil, then simmer until all the Rhubarb is soft

- add cinnamon if you like that

This time I used some raisins, cranberries and apricots. It will keep in the fridge for a couple of days, but in my house it never lasts that long!

Oh...you'll have noticed I am a very nonchalant cook! Meaning I assume you know the basics, and know something about measurements. Mind you, people that eat my food are always extremely happy to do so.

This, for instance, I prepared to share at our April 1st celebration, to commemorate the town's liberation from the Spanish oppressor in 1572.

Many Brielle residents dress in 1572 garb, and re-enact a battle between the Spaniards and the Gueux (Geuzen), ending with the public hanging of the Spanish commander, but mainly it is a great day to eat and drink and be merry with your neighbours. I think it is great!

This golden retriever sat in that window for hours! It watched the parade, but mostly it watched his human having snacks on the pavement below.

Two of my friends and me, eating my wraps. It is tradition to 'chalk' the windows in the night of March 31st, keeping out of reach of the police, as it is forbidden, but that's the fun of it. Traditionally the young would write funny local political statements, but lately it has turned to personal stuff. For example, on this window, which belongs to my friend who was a teacher, it reads 'learn your sums'. But I also saw so many dicks, visibly drawn by the same hand! I swear, there is some young man in our town who is extremely frustrated, poor guy.

This is it for this week. Have a good weekend!

You can access my website by this link Renée Grashoff Schrijft

Renée Grashoff 

109 - Labellen!

 Het is me deze week al twee keer overkomen dat bollen opkomen waarvan ik absoluut niet meer weet dat ik ze geplant heb...laatstaan dat ik weet wat het zijn.

Ehhh....?

Of de Alzheimer die mijn moeder en ooms geveld heeft slaat nu al toe (ik hoopte eigenlijk dat ik het nog tot minimaal 75 zou kunnen volhouden zonder mijn sleutels in de koelkast te bewaren of mezelf midden in de nacht buiten te sluiten), of ik heb gewoon teveel aan mijn hoofd. Ik houd het maar bij het laatste.

Des te meer reden om mijn gezaaide planten fanatiek te labellen. Want hoe leuk ik de bollen rechts en links ook vind, het irriteert me dat ik via mijn plantapp moet gaan zitten zoeken naar wat ik nou ook alweer in die pot heb gestopt in oktober.

Uhm.....

Dus in de kas staat nu in alle zaaigoed een keurig  labeltje.  Maar eigenlijk ben ik al een jaar van plan om ook al mijn vaste planten in de tuin te labellen. Want ik krijg regelmatig de vraag welke plant dat is, en verder dan de naam kom ik dan niet. Variatie? Geen idee.

Neem de gember die ik tracht te kweken. Is het Zingiber officinale, of Zingiber spectabile? Nou weet ik toevallig dat het de officinale is en maar goed ook, want de spectabile is niet eetbaar! Officinale betekent dat de plant al eeuwen in kloostertuinen gekweekt is vanwege haar medicinale toepassing.  Mijn dag begint al sinds 2011 met een kop verse gemberthee, en omdat de prijzen ook van gember de pan uitrijzen probeer ik nu om de rhizomen zelf in de kas te kweken. Mijn poging verleden jaar op het balkon mislukte jammerlijk, maar inmiddels weet ik via een in Berlijn wonende Fransoos die superinstructieve filmpjes post in charmant Frans-accent-Engels (lang leve Instagram) dat ik het fout heb gedaan. Ik had de gember veel te diep geplant (als een tulp) terwijl ik hem heel aan de oppervlakte had moeten planten (als een baardiris), want die rhizomen willen graag lekker bakken in de zon. Hij heet trouwens thefrenchiegardener, zoek hem eens op, zeer de moeite waard. 

Maar goed, labels voor Hunky Dory. Ik heb (bijna) alle plantennamen bewaard, op een hoop, dus dat wordt een mooi klusjes voor over een paar maanden wanneer ik met pensioen ga.

Ieder zaadje eruit gesnoept!

Afgelopen zondag was ik na een volkomen verregend en guur 1 April feest (😐) al om 09.00 in de tuin, want er was zon voorspeld (die er om 11.15 nog niet was, maar dat terzijde) en ik wilde compost verspreiden. Daarna was ik verkleumd, alweer, het was maar 3 graden. Dus gezellig wat rommelen in de kas, dacht ik. Waar ik dus twee leeggegeten trays aantrof. Werkelijk geen zonnebloemzaadje overgeslagen, wat een brutale muis! De hebberd! Ik hoop niet dat hij nu 's nachts aan de rest van mijn zaaigoed begint.

Maar ja, ik ga er prat op samen te leven met mijn tuinbewoners...Gelukkig is hij van de net boven de grond komende radijs afgebleven.

Ook hangbegonianieuws trouwens: er komt er nóg eentje op, 1 cm hoog is hij al. Nahja, het is toch nog veel te koud om ze buiten te zetten, komt goed.

Wil je meer lezen, zoek me dan op bij Instagram@songsmith2962 en een fijn groen Paasweekend!

37 - Zelf-zaaiende planten

 Het fijne van het hebben van een kas is dat je kunt zaaien en planten kunt overhouden. Wanneer je, zoals ik, wil tuinieren terwijl je er zo min mogelijk geld aan wil uitgeven, is zelf zaaien en opkweken natuurlijk een onmiddellijke win-win.

Een aantal weken geleden heb ik mijn laatste twee tomatenmonsters uit de grond getrokken. Om hen heen stonden grote afrikanen, echt grote, ze kwamen tot aan mijn borst. Toen ik vanochtend in de stromende regen weer op mijn tuin kwam om wat sla te plukken, zag ik tot mijn plezier dat er allemaal zaailingen opgekomen waren, die zelfs al 4 blaadjes hadden. Maar: waren dit mini-trostomaten, of mini-gigantafrikanen? Géén idee! Gelukkig heb ik zo'n handige app www.Pl@ntNet.com waarmee je een foto kunt nemen en dan vertelt ze je wat voor plant het is. Okay, cool, ik heb nu gratis 20 tomaten stekjes, 2 aubergine stekjes, een zonnebloem en een datura.

Heeft het zowiezo zin om dit te proberen in leven te houden tijdens de winter? Ook geen idee! Maar ik ga het wel proberen! Dus ik heb ze voorzichtig uitgestoken en in potjes met stekgrond en vermiculite overgezet. 

Binnenkort komen er wat logeer  Cannas bij in de kas. Ik ben dol op Cannas, maar de mijne hadden afgelopen winter de geest gegeven op het balkon. Ontzettend balen, want 1 afgeprijsde bloedrode was inmiddels uitgedijd tot 4 prachtige planten, door een paar keer opnieuw scheuren. 

Dat scheuren is wel een dingetje...Mijn Britse tuinmanhelden zetten kordaat twee rieken in zo'n plant, of gebruiken een zaag. Het ziet er in mijn ogen zó bruut uit. Dus ik moest de eerste keer wel even moed verzamelen. Maar goed, naar bewezen eeuwenoude traditie* heb ik de Canna bij voorbaat mijn excuses aangeboden en toen met mijn broodmes doormidden gezaagd. En dat ging best goed. Mijn Canna heeft me vergeven en die zomer had ik er twee, die maandenlang gebloeid hebben. De zomer erop stonden er vier. En toen kregen we een lange natte winter met een treurige kille meimaand en gingen ze alle vier dood.

* Okay. Als je een nuchtere rationele niet-spirituele tuinier bent, kan je het volgende  stukje beter overslaan.  

Mijn misplaatst-Celtische Pagan filosofie is dat een tuin een levende entiteit is, met gevoelens en intelligentie. Je moet hem dus ook altijd met respect benaderen. En eigenlijk je laten leiden door wat een tuin jou uit zich zelf vertelt. Mijn tuin zegt me bijvoorbeeld dat aardbeienbedden op de grond voor mij geen goed idee zijn, gezien de verbijsterende massa naaktslakken die in slagorde door de aardbeien marcheerden, en vervolgens besloten naaktslakkenfestivals te gaan houden. Mijn grond ligt direct aan de greppel, waarin nog net geen richtingaanwijzers staan: Voor Aardbeien Rechtdoor. Naast de aardbeien stonden de bonen. Vonden de slakken ook super. De oplossing is aardbeien omhoog en bonen in een ander gedeelte van de tuin.

 Overigens kwam ik er nu met al die regen van de afgelopen dagen achter dat er best flinke plassen op mijn grond blijven staan. Goed om te weten.

Meer over mijn tuin op Instagram @songsmith2962