2026/26 - My Frustrating Frog Pond

 A garden should have water, and especially a garden presenting itself as a naturalistic one, allotment or not. So one of the first things I did when I took over a potato field 4 years ago was to dig a frog pond.

The very first beginning

   The digging was hard, as I had broken my upper arm not long before, and I found lots of forgotten rotten potatoes.

   But I adore a good pond, so I dug on, and kept my vision as a motivator: a tranquil pond with a waterlily, dragonflies and happy frogs.

   I put in a liner, filled the pond from my water butt, bought a waterlily and some aerators, and waited for the frogs to arrive.

   Three years, according to Charlie Dimmock, Queen of Water Features, before a pond is really established.

It took a couple of months, full of anticipation, would the frogs arrive? Nope, but a ferocious SW gale did, and blew the greenhouse of my neighbour to smithereens, depositing her shards of glass all over my garden and into my pond. It sprung a leak. From then on, my dream of a lovely, natural frog pond turned into endlessly putting enough water in it for my waterlily to survive.

The effort paid off, not in frogs, who never deemed the pond worthy, but in toads and salamanders. So I kept it up, the filling it up. Until last year, when the summer was so hot, that I gave up. My 1000 l. water butt was empty, and I needed the other butt to water my plants. I decided to let nature take over...no more pond.

But. But. But. Over the months I really started to miss that icky bit of water to stare into! So I thought right. I'll give it one more go!

By the end of April it was no more than an overgrown, grassy, weedy dip in the soil! It took hours and hours to get that grass out.

Hours! 

Empty! And...oh, my giddy aunt! After a rainstorm, there was water. Sure, it went down again, but to me this was a sign of hope. I immediately went and told Waterlily, who was hanging on for her dear life in a temporary bucket.

As I have a never used dog pool (Puck took one look at it and told me I could  go sit in it myself, which I have done a couple of times), I decided to put that in the middle, so that Waterlily has a proper 50 cm water depth, without (hopefully!) leaks.

And here it is. I plan to get some marginal plants for camouflage, so that it looks a little less...hm...weird?

But look at Waterlily! Utterly happy again, and so am I.

My neighbouring 'pond' was very tranquil this morning, after a massive thunderstorm in the night. Puck stood beside me, trembling, if she wasn't pacing the room for hours, trembling. Thunderstorms scare her. So this morning, at 5.30, I gave her the opportunity to choose her own walkies, to cheer her up, and she wanted to go to the ferry to look at the waterfowl.

And yes I know she's a dog, and I humanise her, but she's been my faithful companion since Feb.2019 and now she's really getting old...So I indulge her. Even when she's prevented me from sleeping for practically three quarters of the night. I don't know her age, she could be as old as twelve. She'll be my last rescued dog, as I am getting old too.

Right. Look up my website at Renée Grashoff Schrijft when you feel like it, spread the word about this blog to dog lovers and plant geeks, and have a lovely week, wherever you are.

Renée Grashoff 

2025 - 6 Frost and freezing winds do not a happy gardener make!

 Whilst I sit here trying to thaw out after an hour in my garden, I will make good use of my time and write a blog. For those of you that experience real frost ours is peanuts. But it is exactly our wishy-washy winters that make it so complicated.

Cortaderia selloana

  It should be either a proper winter, or none at all...not 4 nights of frost and sunny days and next 2 degrees C nights and 4 C days with an Eastern wind that feels more freezing than those proper frosts! This confuses my plants and cheeses me off.

  My spider plants in the greenhouse were confused as well and died. This experiment has taught me it is no use trying to keep them in there over winter.

Thankfully my spider plant has plenty of babies.

   Anyway. I was glad to see the rest of the garden was looking bedraggled but alive. My new stakes were upright despite the storms we've had, so that's good news.

And the spring bulbs are still alive as well, great.

My paperwhites even show buds. They are underneath the artichokes, so perhaps they are a bit protected. They are always the first to bloom.

So happy to see the bearded iris are alive, next to some more narcisii.

The hellebore next to the frog pond is almost in bloom too.

And the rozettes of the teasles are fresh and perky. I started out with one, and have at least ten by now. I value them, as they provide seeds for the birds and shelter for the insects. Besides, I like the historic value: they were used for combing wool, to get it ready for spinning. For someone who writes, those are useful details about our past.

My logs are there for the same reason as the teasels: shelter for the insects. This afternoon there was a robin perched on them, but as is so often the case, when I tried to take a photo all I captured was a blur, as it bolted.

The apple trees are pretty in their own way, with lichen. And canker... they are not very healthy and the apples are mostly mealy. But as I inherited them, I simply leave them be (except for pruning) and enjoy the spring blossom.

My frog pond is full of leaves, which I will not disturb yet, as I hope there is wildlife hibernating in that mud underneath them. So far the frogs have shunned it, but there are plenty of boatsmen and other swimming creepy crawlies in there. So strange, I have plenty of toads in the garden, but frogs, nope. I had one three years ago. Perhaps they are afraid I will try to kiss them?

Looking rather grey and boring... But just you wait!

Amaryllis

   In a few weeks time that grey, boring space will suddenly burst out in colour. And then my life will evolve around the garden again.

   In the meantime I have a gig next Sunday, wish us well.

   And my book will be for sale in approx. 2 weeks. Cannot wait!😁 (If you are interested in buying it, you can order it at Trichisboeken.nl, that's the webshop, or alternatively send me an e-mail at dutchdeltagardener@gmail.com )

   Have a lovely weekend, wherever you are.

   Renée 

 

93 - Regen, regen, regen - ach ja, we wonen hier in een delta

 Zo eind November is er steeds minder te vertellen over Hunky Dory. In tegenstelling tot vorig jaar, toen ik een blank canvas had en werkelijk alles moest gebeuren om er een bloementuin van te maken, staat de struktuur nu en is het slechts een kwestie van bijhouden en af en toe iets aanpassen.

Tussen de buien door

 Vanochtend heb ik alle snotterige nasturtiums eruit gerukt, want ik hou van ze, maar niet van snot. Mijn grote afvalhoop was in 1x tjokvol. Ik gooi deze plant met haar honderden zaden niet op de composthoop, omdat ze anders volgend jaar mijn hele tuin overwoekert, er zijn grenzen.

Ik moest overigens erg voorzichtig lopen, want de stoeptegelpaden waren spekglad. Kijk, daar hebben mijn houtsnipperpaden nou nooit last van.

Ook heb ik een lading gekregen  kerstboomstammetjes rondom de kikkerpoel gelegd. Dat helwitte grind blééf helwit en dus lelijk.  Nu is het voor het grootste deel bedekt met hout, en hebben de insekten nog meer overwinterplekjes, win-win naar mijn mening. De poel is lekker vol door alle regen van de afgelopen week.

Nieuwe randen van stammetjes

Het is al bijna niet meer voor te stellen dat ik maanden lang om de dag met water liep te sjouwen om hem bij te vullen! Ik hoop dat ik aankomend voorjaar kan genieten van gezellig kikkergekwaak.

Dat mensen daar een hekel aan kunnen hebben...snap ik niks van. Ik kan me de kikkerloze polders van mijn jeugd maar al te goed herinneren. Voor mij is zo'n kikkerconcert een prachtig achtergrondgeluid, waarbij ik prima kan inslapen. Geef mij maar kikkers in plaats van lallende gasten op straat, om maar wat te noemen, kijk dáár kan ik moeilijk van slapen.

Eventjes droog

Het onkruid tiert nog welig zag ik. Vooral achter de artisjokken heeft het mijn oude aardappelveldje volledig overgenomen. De knoflook staat er gezellig tussen. Voorlopig laat ik het even begaan, ik kijk in maart wel wat ik er uit trek en wat mag blijven staan. En vergis je niet, het is maart voordat je het weet. Nog maar 4 weken tot de kerstvakantie en vanaf januari zitten wij docenten altijd in een voortrazende nog net niet ontsporende trein van toetsen en examens met bijbehorende stressende studenten en curling ouders. Dan ga ik weer voorzaaien, opruimen, en heb ik mijn tuin hard nodig om zelf niet te ontsporen.

Ik verheug me nu al op de bollen die gaan opkomen.

Wil je meer lezen over Hunky Dory, zoek me dan op Instagram@songsmith2962 of Pixelfed@DutchDeltaWoman  . Een fijn weekend!

Maar nu, in November, neem ik even rust. 

87 - De kikkerpoel - een jaar verder

 Toen ik verleden jaar herfst met één arm mijn kikkerpoel groef, kon ik niet vermoeden dat ik hem gedurende de kurkdroge zomermaanden om de dag zou moeten bijvullen om de waterplanten in leven te houden.

Nu, half oktober, hoef ik hem slechts af en toe bij te vullen, maar het blijft nodig. Net zoals het eruit scheppen van het groene snot dat de veel te aantrekkelijke naam Dekenkruid heeft. Ik stel voor dat we het voortaan Groen Snotkruid noemen.

Vol water en vol leven.

De hark werkt prima voor dit klusje en ik laat het groen eerst op de kant liggen zodat de beestjes die ik meegeschept heb terug kunnen kruipen naar het water. Ik heb hier beslist geen hekel aan, het is een meditatief werkje waar de kikkerpoel enorm van opknapt. In plaats van groene drab, zie ik opeens weer water en mijn twee mooie waterlelies, die zich wonderwel goed gehouden hebben in die droge maanden.

De overige waterplanten beginnen langzaam te verkleuren, je kunt goed zien dat ze de koude maanden voelen naderen.

Mijn kikkertje, jazeker, er woont nu een kikkertje in zijn eigen poel, liet zich niet zien, maar ik heb hem of haar verschillende keren wèl gespot, zonnend tussen de waterplanten of drijvend tussen het groen. Wie ik wel zag en ik schrok er van omdat hij onverwacht over mijn hand kroop, was een grote wants. Dan wil ik weten wat voor wants, kan ik niet helpen, en het bleek een gevlekte platte waterwants te zijn. Gezien haar brede achterlijf met geelbruine rand, was het volgens Wikipedia een vrouwtje. Het zijn jagers. En ze zijn zeldzaam, okay, nou, vereerd dan! Maar kruip maar snel weer terug in het water.

De mini houtstapel.

Wat ik ook zag, waren poelslakken, niet te verwarren met naakt-of huisjesslakken. Poelslakken zijn plat,  leven in het water en zijn zo nuttig dat je ze zelfs bij vijverspecialisten kunt kopen. Nou, ik heb ze gratis hoor, geen idee waar ze vandaan komen, maar ze wonen in mijn poel. Ik zag ook larven, bootsmannetjes en kleine torretjes.

Afgelopen weekend heb ik veel bollen rondom de vijver geplant, want ik weet uit ervaring dat die plas water in het voorjaar extra opvalt. De mini-vingerhoedskruid stekken die ik in de lente heb opgekweekt en geplant zijn uitgegroeid tot enorme bossen en ik verheug me er nu al op ze te zien bloeien. Het enige dat ik nog wil veranderen, of eigenlijk aanpassen, zijn de poelkanten. Ik blijf die zwarte rubberen kanten foeilelijk vinden, dus ik wil toch investeren in lavasteen, grote kiezels of leistenen. Of boomstammetjes, dat kan ook.

Geen tuin zonder water!

 Misschien is dat zelfs de beste optie, ook de goedkoopste; die stenen zijn duur want moeten uit het buitenland komen.

Het pampasgras dat ik onlangs naast de kikkerpoel plantte is goed aangeslagen, ook fijn, daar kunnen zich in de toekomst heel veel dieren in verschuilen.

Ben ik tevreden? Niet snel, hahaha. Er blijft altijd wel wat te verbeteren. Maar ik ben voorzichtig tevreden. Vorst heeft mijn poel nog niet meegemaakt, behalve één keer een dun vliesje dat geen naam mocht hebben. En nu moet mijn kikkertje het a. overleven en b. in de komende lente een lover vinden en heel veel babies maken. Oh: fun fact - bij de Langevest 10 meter verderop wemelt het van de reigers. Maar, zoals de Britten zeggen, we'll cross that bridge when we can find it. (Nee, zeggen ze niet, maar ik heb het naar eigen ervaring aangepast)

Als dit blog smaakt naar meer, kan je op Instagram@songsmith2962 nog veel meer verhaaltjes plus foto's vinden en op Pixelfed@DutchDeltaWoman staan meer foto's. 

Fijn weekend!